Borelioza

Od miesiąca mam stagnację objawów. Generalnie czuje się dobrze, brak jakichkolwiek osłabień (poza spadkiem glukozy). Moje obecne dolegliwości to: (czytaj dalej…)

Od czwartku moje samopoczucie się poprawiło. Nie mam już bólów głowy, bóle stawów i zębów znacznie się zmniejszyły. Niestety zaczęły się (czytaj dalej…)

Prawie dwa tygodnie miałem spokoju poza małym epizodem 15-17 marca. Od piątku wieczorem borelioza znów mnie zaatakowała. Dopadły mnie słabości jednak po około 10 minutach mi przeszło. To był jednak znak dla mnie, że raczej lepiej nie będzie. W sobotę pojawiły się większe szumy w głowie, ciężka głowa. Bóle biodra i kolana również powróciły. Zęby też dają znać o sobie. Mam wrażenie, że wróciły osłabienie rąk. Objawy grypowe także dają mi w kość. Sam już nie wiem co o tym wszystkim myśleć. Czyżby czekał mnie powrót do antybiotyków??

Zacząłem brać: (czytaj dalej…)

Nie nie, jeszcze nie wyzdrowiałem (a szkoda). Zakończyłem tylko leczenie boreliozy antybiotykami. Z ziołami wystartowałem w (czytaj dalej…)

Dzisiaj jest 150 dzień leczenia boreliozy.
Trochę się zgubiłem, nie wiem już czy tinidazol poprawia samopoczucie czy je pogarsza. Od 10 dni znów zacząłem łykać tinidazol i muszę przyznać, że pierwszy tydzień był rewelacyjny. Nie miałem słabości, zawrotów i bólów głowy. O tym, że (czytaj dalej…)

Cały czas borelioza nie daje mi o sobie zapomnieć. Szczególnie dokucza wieczorem po 20. Jest ciężko. Te osłabienie mięśni, (czytaj dalej…)

120 dzień walki z boreliozą.
Wszyscy wkoło trąbią o kryzysie. Gdzie się człowiek nie obróci tam kryzys kryzys kryzys. Mnie też złapał, stąd taka cisza na blogu, ale też już odpuścił. Trwał jakieś 4 tygodnie.
Wszystko zaczęło się na dwa dni przed Sylwestrem. Nagłe osłabienie i straszne drętwienie wszystkich kończyn i głowy. Ledwo dojechałem samochodem do domu. Wiem wiem sporo ryzykowałem, ale w samochodzie czuje się, tak jak w domu, bezpiecznie. Na następny dzień czułem się jeszcze osłabiony na tyle, że nie udało mi się pójść do pracy. Sam Sylwester przebiegał już zupełnie spokojnie. Bez żadnych ekscesów. Moja borelka dała mi odpocząć kilka dni, by znów uderzyć. I to ze zdwojona siłą. W pierwszą środę nowego roku w pracy nagle coś mi walnęło w klacie. Przed oczami świat zaczął mi wirować. Myślałem, że to już koniec. Udało się jednak utrzymać na powierzchni tej ziemi. Nie obyło się bez karetki i krótkiego pobytu na SORze. Przy okazji wywołując małą sensacje w pracy.
Kolejny tydzień walki z boreliozą i kolejny przejazd karetką do szpitala. Tym razem początek trasy był w domu. Objawy w zasadzie identyczne. Nagłe osłabienie, ból w klacie i przełyku. Postępowanie w szpitalu w sumie też. Troponinka i EKG. Na dowidzenia usłyszałem – nic panu nie jest, jest pan zdrowy.
Po dwóch takich akcjach byłem sporo mądrzejszy. (czytaj dalej…)

Wczoraj była mała rocznica 50 dzień leczenia. Niestety tego dnia nie mogę zaliczyć do udanych. Praktycznie całe popołudnie przeleżałem w łóżku.
Wcześniej nic szczególnego się nie działo. Byłem w Krakowie u lekarza już drugi raz. Leki w zasadzie te same. Jedyna zmiana to (czytaj dalej…)

Już jest dobrze i fizycznie i psychicznie. Katar odpuścił i już tak nie męczy. Troszkę boli głowa i gardło. Wczoraj wieczorem bolała mnie głowa, kark i czułem się troszkę osłabiony. Po 2 godzinach przeszło. Cały czas mam szum w uszach i mrowienie nóg. W ciągu dnia tak tego nie czuję, bo wiadomo człowiek się kręci radio gra ale wieczorkiem czy przed spaniem już troszkę gorzej. No nic zobaczymy  co będzie dalej.

Przeleciał pierwszy weekend z borelką. Był cholernie ciężki i to już nie pod względem fizycznym a psychicznym.
Przez te dwa dni strasznie umęczył mnie katar. Bolała głowa i gardło, ale do wytrzymania. Mam wrażenie, ze wieczorami bardziej czuję drętwienie kończyn. Wczoraj troszkę też czułem bóle mięśni, ale nie wiem czy to nie przez nerwy.
Psychika zupełnie mi siadła.  Było mi najzwyczajniej w świecie (czytaj dalej…)